i
Historia
Projekt Edwarda Fürstenau powstał w latach 1905–1906. Prace budowlane trwały od wiosny 1907 roku: część dydaktyczną oddano 1 listopada 1909 roku, a aulę otwarto uroczyście 18 stycznia 1910 roku.
Gmach był demonstracją niemieckiej obecności wobec polskiej społeczności Poznania. Akademii służył nieco ponad cztery lata, bo w czasie I wojny światowej mieścił lazaret wojskowy.
W kwietniu 1919 roku władze polskie przekazały budynek tworzonej uczelni. Nazwę Collegium Minus zaproponował 5 kwietnia 1919 roku prof. Michał Sobeski, a 7 maja 1919 roku uroczyście otwarto Uniwersytet Poznański.
Co zobaczyć
Neorenesansową elewację z portykami i wysokimi szczytami od strony ulicy Wieniawskiego.
Aulę Uniwersytecką: sala ma około 580 m², 33 m długości i 17,5 m szerokości, a nad sceną 14 m wysokości. Słynie z akustyki. Pierwotnie dominowały w niej 35-głosowe organy firmy Völkner z Bydgoszczy.
Salę Lubrańskiego, zwaną Małą Aulą, z kopią obrazu Jana Matejki „Założenie Akademii Lubrańskiego” (oryginał z 1886 roku).
Warto wiedzieć
To czynny gmach uczelni, więc wnętrz nie zwiedza się jak muzeum. Do Auli najłatwiej wejść na koncert Filharmonii Poznańskiej lub inne wydarzenie. Repertuar jest w zakładce „Teatry i koncerty”.
