Co zobaczyć
Neoklasycystyczną fasadę z sześciokolumnowym portykiem. Nad portykiem jest tympanon z cytatem z wiersza „Artyści” Friedricha Schillera o godności ludzkości, a na dachu stoi kamienny Pegaz.
Widownię bez lóż, nazywaną „demokratyczną”. Bryła budynku czyniła teatr porównywalnym ze scenami w Dessau, Monachium, Linzu czy Królewcu.
Salę Drabowicza, scenę kameralną urządzoną w dawnej teatralnej palarni. W sezonie 2009/10 zaczął się tu cykl „Opera kieszonkowa” z dziełami jednoaktowymi, niedokończonymi i salonowymi.
Historia
Poznań miał wcześniej Teatr Królewski z 1804 roku, który stał na dzisiejszym placu Wolności i miał widownię dla tysiąca widzów. W 1875 roku wybudowano pierwszy stały teatr polski. Budowę obecnego gmachu rozpoczęto w 1909 roku, wraz z nowym założeniem urbanistycznym miasta wprowadzanym przez władze pruskie.
W 1919 roku teatr przejęły władze polskie. 31 sierpnia 1919 roku wieczorny spektakl „Halki” Stanisława Moniuszki poprzedziła poranna akademia z udziałem prezydenta Poznania Jarogniewa Drwęskiego i gości z całego kraju. W pierwszym dwudziestoleciu zrealizowano tu 12 prawykonań polskich oper i baletów, w tym polskie prawykonanie baletu „Harnasie” Karola Szymanowskiego (9 kwietnia 1938).
Po wojnie poznańska opera jako pierwsza w kraju wznowiła działalność. Inauguracyjną premierę „Krakowiaków i Górali” Karola Kurpińskiego, 2 czerwca 1945 roku, poprzedziły koncerty w zniszczonym wojną gmachu. Trzydzieści jeden lat po inauguracji z 1919 roku, czyli w 1950 roku, teatr otrzymał patronat Stanisława Moniuszki.
Remont w latach 2021–2023 objął mechanikę sceny, oświetlenie, elektroakustykę i systemy bezpieczeństwa. Trwał ponad 25 miesięcy, a pracowało przy nim ponad 120 osób. Według teatru poznańska opera jest od tego czasu pierwszą na świecie z immersyjnym systemem dźwięku przestrzennego.
Realizacje oper „Paria” (2019) i „Jawnuta” (2023) otrzymały od jury International Opera Awards wyróżnienie zwane operowym Oscarem w kategorii „opera odkryta na nowo”. Poznańska opera jest jedynym polskim teatrem, który otrzymał tę statuetkę dwukrotnie.
Za kulisami
Teatr prowadzi zwiedzanie „Za kulisami Teatru”. W czasie spaceru po wnętrzach opery można zobaczyć miejsca, w których toczy się teatralne życie, i dowiedzieć się, ile osób pracuje nad przygotowaniem spektaklu.
Zwiedzanie trwa 45–60 minut, kosztuje 10 zł od osoby i jest dla osób od 7 do 107 lat. Termin ustala się indywidualnie, pisząc na adres edukacja@opera.poznan.pl.
Bilety i spektakle
W repertuarze są opery, operetki, balety i koncerty. Balet nie wymaga znajomości polskiego.
Kasa jest czynna od wtorku do soboty w godzinach 13:00–19:00, a w niedziele 2 godziny przed spektaklem, tylko gdy są jeszcze bilety na bieżące wydarzenie. Bilety można kupić też w Centrum Informacji Kulturalnej przy ul. Ratajczaka 44 oraz na bilety.opera.poznan.pl. Kasa nie przyjmuje zwrotów.
Bilety ulgowe przysługują dzieciom i młodzieży szkolnej, studentom do 26 lat, rencistom i emerytom. Teatr honoruje Kartę Dużej Rodziny: dorośli kupują bilet ulgowy, a dzieci za 50 zł, tylko w kasach teatru. Ceny podaje cennik na stronie teatru.
Rezerwacje dotyczą wyłącznie grup zorganizowanych i prowadzi je Biuro Obsługi Widzów (pon–pt 8:00–16:00, tel. +48 61 85 20 825 lub +48 61 65 90 280, bow@opera.poznan.pl).
Dojazd
Najbliższe przystanki wg strony teatru: Fredry (tramwaje 3, 7, 8, 11, 16, 19, 202), Zamek (autobusy 163, 168, 169, 171, 212, 222) i Most Teatralny (tramwaje 7, 10, 11, 15, 16, 19, 202). Przed spektaklem można wejść do Tośka Cantine od strony ulicy Wieniawskiego (tel. +48 61 852 00 70).
i