Zwiedzanie
Fort zwiedza się wyłącznie z przewodnikiem w historycznym mundurze, w każdą ostatnią sobotę miesiąca. Wejścia są o 12:00 i 15:00, a trasa przez części nadziemne i podziemne trwa około godziny.
Kernwerk i Poznański Szlak Forteczny podają, że zwiedzanie jest możliwe całorocznie. Poznan.pl pisze o terminach od maja do września, a lista dat na stronie Kernwerku nie ma roku i wygląda na nieaktualną. Przed wizytą warto potwierdzić termin telefonicznie lub mailowo.
Grupy zorganizowane (od 15 osób) mogą po wcześniejszym kontakcie zwiedzać fort w inne dni. Zniżki mają stali klienci, biura turystyczne i grupy niezorganizowane.
Obiekt jest częściowo wysadzony i potencjalnie niebezpieczny. Osobom bez doświadczenia w turystyce fortecznej zaleca się skorzystanie z pomocy przewodnika.
Stowarzyszenie Miłośników Fortyfikacji Kernwerk, operator trasy i użytkownik fortu, oferuje też m.in. nocne zwiedzanie z pochodniami, gry terenowe i lasertag, ognisko oraz catering w pruskich kazamatach.
Co zobaczyć
Suchą fosę o długości ponad 500 m, głębokości 5,5 m i szerokości 9 m. Dostępu strzegą trzy kaponiery: szyjowa i dwie czołowo-barkowe. Kaponiery przeciwskarpowe łączy z koszarami poterna pod fosą.
Dziedziniec otoczony koszarami, nad którymi stoi pięć schronów-remiz artyleryjskich z działobitniami na działa kalibru 9 cm. Wjazd chroni blokhauz, a w sieni wejściowej jest odrestaurowany most zwodzony.
W kaponierze narożnej zachowały się śruby po czterech działkach rewolwerowych Gruson kalibru 3,7 cm i działający mechanizm podnoszenia pancernej zasuwy strzelnicy.
Ślady oryginalnego malowania na ścianach oraz niemieckie i polskie napisy, m.in. wpis strzelca Józefa Łysiaka z 58. pułku piechoty z 30 sierpnia 1939 roku.
Historia
Fort zmodernizowano przed wybuchem I wojny światowej: zbudowano żelazny zbiornik na wodę i podwójną wartownię na drodze ukrytej. W 1914 roku pomieszczenia artyleryjskie przystosowano na schrony pogotowia dla piechoty, a artylerię przeniesiono do schronów na międzypolach. Bramy remiz zamurowano, zostawiając wąskie wejścia labiryntowe.
W 1939 roku na wale fortu zbudowano trzy niewielkie betonowe schrony bojowe i obserwacyjne. W czasie II wojny światowej zniszczono kilka elementów fortu, ale jest on dobrze zachowany.
Od 2007 roku, dzięki porozumieniu z właścicielem obiektu, Polskim Towarzystwem Ochrony Przyrody „Salamandra”, trwają w forcie prace rewitalizacyjne.
i