Fotoplastykon Poznański: drewniane okrągłe urządzenie z mosiężnymi okularami i czarnymi stołkami wokół i

Muzea

Fotoplastykon Poznański

Fotoplastykon to urządzenie do oglądania stereofotografii, czyli dwóch niemal identycznych obrazów, które układ optyczny zamienia w jeden przestrzenny. Pierwszy prawdziwy fotoplastykon skonstruował August Fuhrmann, a urządzenie, zwane też Kaiser-Panoramą, uruchomiono po raz pierwszy w 1883 roku. Zbigniew Herbert nazywał je „wielką brązową beczką”.

Historia

Pierwsza wzmianka o poznańskiej Kaiser-Panoramie pochodzi z 1907 roku, ale był to najprawdopodobniej inny aparat niż ten, który przetrwał do dziś. Znane dziś urządzenie pojawiło się w Poznaniu po II wojnie światowej jako własność państwa Silskich. Początkowo stało przy ul. Piekary 19, a pod koniec 1950 roku przeniesiono je do lokalu przy ul. Armii Czerwonej 53, dziś ul. Święty Marcin.

Na początku lat 70. fotoplastykon kupił fotografik Władysław Rut, a w 1982 roku odziedziczył go syn, Antoni Rut, który założył galerię „Fotoplastykon”, działającą do 2005 roku. Potem urządzenie trafiło do piwnicy, a na krótko pokazano je w Starym Browarze podczas 6. Biennale Fotografii w 2009 roku.

W 2014 roku urządzenie stało się własnością Wydawnictwa Miejskiego Posnania. Najpierw stało w Galerii Miejskiej Arsenał na Starym Rynku, a dziś w zabytkowym gmachu Arkadii przy ul. Ratajczaka 44.

Co zobaczyć

Stereofotografie pokazywane w fotoplastykonie. Kolekcja obejmuje 48 zdjęć, wystawy zmieniają się co kwartał, a sam pokaz trwa około 15 minut. Opisy są po polsku, angielsku i ukraińsku.

Warto wiedzieć

Z Poznańską Kartą Turystyczną wstęp jest bezpłatny. Ostatnie wejście jest 30 minut przed zamknięciem Centrum Informacji Kulturalnej.

Źródła informacji

Więcej w kategorii: Muzea